"Het levenspad"

2. jan, 2017

Over een aantal weken is het kerst. 
Ik zit met de kleine dappere vrouw aan tafel en ben bezig haar nagels te lakken. 

"Heeft u al zin in de kerst?" vraag ik. 
"Nou niet echt." 

"Ik wil eigenlijk dood." antwoordt de kleine dappere vrouw.




Een beetje geschrokken van haar onthulling kijk ik op van haar nagels naar haar gezicht.
"Waarom wilt u eigenlijk dood?"
"Omdat ik al heel lang leef." 


"Het liefst ga ik dood voor de kerst."
"Dan mag u wel opschieten, want u heeft nog een kleine 2 weken." 
"Oh, is kerst al zo snel?"
"Bovendien kan u het niet maken tegenover mij om voor de kerst dood te gaan. Ik heb ons net opgegeven voor het kerstdiner voor beide dagen. Dan zit ik alleen." 


"Oké, dan volgende maand." 
"Dat kan niet. Volgende maand bent u jarig." 
"Dan op mijn verjaardag." 
"Het zou wel spectaculair zijn." 


Nadat het diner is afgelopen zie ik dat zij haar glas met drinken nog bijna vol heeft. 
"Drinkt u het niet op, of wilt u nu al dood?" vraag ik. 
De kleine dappere vrouw knikt, glimlacht en drinkt vervolgens haar glas leeg. 

Als ik de kleine dappere vrouw een paar dagen later aan tafel zie zitten glimlachen wij naar elkaar. "Gelukkig, u bent er nog." zeg ik en leg mijn hand op haar schouder.